Jemma's stories to ponder

             Pauwi na sila Elle sagilng sa restaurant kung saan ginanap ang simpleng graduation celebratiion niya. Nasa backseat siya katabi ang kanyang nakababatang kapatid habang nakikinig ng mga CNBlue songs.

             Isa siyang silent supporter ng naturang banda. Wala siyang sinalihang fansclub. Bumibili lang siya ng mga albums ng CNBlue at nanonood ng mga programs, concerts at shows sa internet.

              Nerd. Yun ang bansag sa kanya kung kaya’t nagtapos siyang Summa cum laude. Bahay-eskwela lang siya. Kumbaga, wala siyang social life, at iilan lang din ang maituturing niyang kaibigan.

              Pagkadating nga bahay ay dumaretso na siya sa kanyang kwarto upang magpalit. Napansin niya ang isang box sa ibabaw ng kanyang kama.Nang nuksan niya iyon ay isang plane ticket ang nakita niya.

_____________________________________________________________________

             Nakababa na siya ng eropano. kinakabahan siya. First time niyang mag-out-of-the-country na hindi kasama ang kanyang pamilya.

             Nakatayo siya sa isang panig ng airport habang hginihintay ang kaibigan niyang nagtatrabaho sa South Korea upang sunduin siya. Nabaling ang kanyang atensyon sa kanyang likuran ng parang may kumosyong nagaganap.

             May tatlong lalaki at isang babae ang nakita niyang naglalakad habang ine-escort-an ng mga airport police. Napatingin siya sa isa sa mga ito. Lumukob ang kaba sa kanyang dibdib ng titigan siya nito. Bigla siyang nag-iwas ng tingin. 

             Maglalakad na sana siya ng pagharap niya may tumatakbong lalaki ang nakahagip sa kanya dahilan ng kanyang pagtumba.

             Inaayos niya ang kanyang nalaglag na gamit ng dumaan sa gilid niya ang grupo ng nasa likuran niya kanina. patayo na siya ng may mag-abot ng kamay sa kanya. Nang tingalain niya ito, nagulat siay ng makitang ito ang nakatitigan niya kanina. Inabot niya angt kamay at inalalayan siya nitong makatayo. napansing niyang nasa tabi ng lalaki ang mga kasama nito. At nagulat siayng lalo ng makita niya ng malapitan ang inakala nisyang babae kanina. Ai Jung Shin pala iyon!

           At napagtanto niyang so Jong Hyun ang may hawak ng kamay niya.

            “You ok?mababanaag ang pag-aalala sa mukha ni Jong Hyun.

            “Yeah, I’m ok. Thanks, by the way,” patay malisya siya. hindi niya pinapakitang kinikilig siya.

            “American?” turo nito sa kanya.

            “No, Pilipino.” Natural na kulay mais ang kulay ng buhok niya, at ang balat niya’y maputi.

            “Arraso. Take Kerl. Bye.” At umalis ng ang mag ito. Nagwave at nginitian lang siya nila Yong Hwa, Jung Shin at Min Hyuk.

            Pagkaalis ng mga ito ay siyang pagdating ng kaibigan niya.

_____________________________________________________________________

          Nasa apartment na sila ng kaibigan niya.

          “Elle, why a sudden visit? tanong nito habang umiinom sila ng tsa. “Oh wait, is it me or the CNBlue you will visit?”

          “ahhhhhmmmmm… latter?” napabunbghalit siya ng tawa ng makitang pinagtaasan niay nito ng kilay. Kapag kasama niya lang ito nagiging madaldal at palabiro siya. “Of course, I want to visit you. ANd CNBlue. Mon and dad game me a present. Trip to Korea and a ticket for the concert of CNBlue.”

         Niyakap siya nito,”congrats, friend. I forgot. Ang dami kasing work, nakaligtaan kong gr-um-aduate ka na pala.”

         ”That’s ok.I understand.”

_____________________________________________________________________

          Magkasamang nanood ng concert sila Elle at Anj. Masaya ang naturang konsyerto. Itina-translate ni Anj angmga sinasabi ng Blue boys daghil hindi siya nakakaintindi ng lengwahe ng mga ito.

         Naghapunan sila sa isang hotel matapos ang concert.

         May grupo ng mga Koreano ang pumasok sa hotel. Nagulat siyang makilala ang mga ito.

         ”Elle, sinusundan ka ata,” pabirong sabi ni Anj sa kanya.

         ”Buti na lang dito mo ko dinala, masusulyapan ko na naman sila.”

          Duamaan ang mga ito sa gilid nila. Huminto si Jong Hyun sa tabi niya.

          “You,” sabi nito sabay turo sa kanya.

          “Hi,” kiming tugon ni Elle.

          May sinabi si Anj kay Jong Hyun, hindi niya naintindihan, at sinagot din naman ng huli. Nagulat na lang siya ng pasalamatan siya ng apat.

         Tinawag ni Yong Hwa ang waiter at may inutos dito. Namalayan na lang niyang kasalo na nila ang CNBlue. Idinikit ang isang mesa sa mesa nila upang magkasya silang lahat.

         Nasa tabi niya si Jong Hyun, sa kabilang panig naman niya si Anj. Masayang nag-uusap ang mga ito, at dahil hindi maintindihan ang mga sinasabi ng mag ito, kaya siya pangiti-ngiti na lamang.

        Nang gabi ding iyon ay ipinakilala sila ni Anj sa manager ng mga ito at maging sa ibang crew. nag madalas lang niyang makausap duon ay si Yong Hwa at Jung Shin.

       Dahil one month siyang nasa Korea, nag-offer siyang turuan ang mga ito ng english lessons kapag may free time, kapalit ng kabutihang ipinakita ng mga ito ng gabing iyon.

       At ng sumunod nga na mga araw ay kasakasama na siya ng mga ito.

_____________________________________________________________________

         Habang nakaupo si Elle sa labas ng dressing room, lumabas si Yong at tinabihan siya.

         ”You’re sad. Why?” nag-aalalang tanong nito. “Home sick?”

        Tiningnan niya ito at ngumiti,”Yeah. I miss my mom.”

         ”You want to go somewhere?”

         Umaliwalas ang mukha niya,”You’ll tour me around?”

         ”No,”napasimangot siya sa sagot nito.”But Jong Hyun will.” naramdaman niyang nag-init ang pisngi niya. “I knew it!You like Jong hyun.”

          “Please, don;’t tell him,”pakiusap niya.

           ”Don’t worry, your secret is safe with me.”tumayo na ito’t bumalik na sa dressing room.

_____________________________________________________________________

         Natuloy ang sinabi ni Yong na paglilibot, at tulad ng sinabi nito ay si Jong Hyun ang kasama niya.

          Habang kumakain sila ng ice cream sa park,hirap mang mag-english ay nagkwento ito.

          “I want love,tlu love. Not with past gerflends. No, i love them, but not tlu. They see me, no no. They love me ‘cause of this,” at tinuro nito ang mukha nito.

         Naantig siya. Minahal lang pala ito ng mga ex nito dahil sa taglay nitong kagwapuhan.

        “If I will have new gerflend, that will love not this,”muling turo sa mukha. “but because I am a man.”

       ”Me. I have a crush. Ah, no. I think I have fallen for him. Many girls want him. He’s a girl magnet. But I’m not like them. I didn’t see him as someone as they see him. I like him because he is him. he is a guy full of strength, of confidence, of personality. He;’s not afraid to express his weaknesses” sabi niyang nakatingin sa malayo, kaya nagulat siya ng hawakan nito ang kamay niya.

         ”Erl ..”sabi nito sa pangalan niya. “I hope that guy will love you too.”

____________________________________________________________________

          Nang mapadaan sila sa isang open arena, inaya siya nitong mag skating. tumanggi siya ngunit nagpumilit ito. Kaya ang nangyari, habang nag-eenjoy ito sa pagskate, siya ay nasa gilid para makaagapay sa railings.

         ”Come,” lahad ni Jong Hyun sa kanya. Kinuha nito ang dalawa niyang kamay at pumagitna sila. Nagpaikot-ikot sila. Sinubukan nitong bitawan siya, ngunit ng magtangka siyang kumilos ay natumba siya.

_____________________________________________________________________

       Pasan-pasan siya ni Jong Hyun ng papunta na sila sa bus station. Nasprain ang kaliwang paa niya dahil sa pagkakabagsak niya.

       ”Sorry. I’m too clumsy,” hinging paumanhin niya.

       ”No. Not youl pholt. Mine. Should not phorls you to.”

Alam niyang mabigat siya ngunit hindi man lang niya mahimigang nabibigatan ito sa kanya ng magsalita ito.

        “I’m heavy.”

       ”Light.”

_____________________________________________________________________

       Mula ng araw na iyon ay napalapit na si Jong Hyun sa kanya. At dahil ito ang pinakamahina sa english sa apat, halos ito lang ang tinuturuan niya.

      Sa isang guesting ng CNBlue sa isang talk show, ipinagmalaki ni Jong Hyun ang paglawak ng english skills nito. Nagsample ito ng tinanong siya ng host kung may napupusuan na ito.

   ”Yes. I have. She’s a beri, beri speciarl ger. she opens the doorl phor the things that I want to discoverl. She taught me to be conphident phor what i have and what i don’t have. Because of hel, I knew I can still live, and be loved as a man.”

_____________________________________________________________________

     ”Friend, sino kaya ung tinutukoy niyano?ikaw kaya?” tanong ni Anj sa kanya habang nakatutok ang mga mata sa tv. nang hindi nakakuha ng sagot mula sa kanya ay tiningnan siya nito.” Hala ka, bakit ka umiiyak?”

     Pinahid niya ang lha,”wala.” at nagpunta na siya ng kwarto. Suon niya ibinuhos ang lahat ng sama ng loob niya.

    kilala niya ang tinutukoy ni Jong Hyun. At hindi siya iyon. Minsang naikwento nito sa kanya na may nakilala itong babae na nakapukaw ng pansin nito ng unang magtagpo ang mga ito.

   Ipapakilala sana nito sa kanya ang babaeng iyon ngunit dahil sa busy na schedule ng mga ito ay hindi na nagawa.

   kinuha niya ang cp niya at may tinawagan. “Hello. I want to reserve a flight to manila.”

    Buong magdamag na iniyakan ni Ele ang ipinagtapat ni Jong Hyun. Kinabukasan ay ppauwi na siya ng Pilipinas.

    Nang magtake off ang eroplano ay napapikit na siya dahil sa pagod at puyat. Nagising siya dahil sa isang pamilyar na amoy. Nang magmulat siya ay nasa tabi na niya si Jong Hyun, at nakangiti sa kanya.

     ”Why you’re here?” nagtatakang tanong niya.

      “We just want to make shurl you’ll go home safe.”    

       ”You said ‘we’, who’s with you?” hinanap niya sila Yong sa paligid, baka ito ang kasama nito.

       Dumating si Anj, dumaretso sa upuang katabi ni Jong Hyun.

       ”I’m with youl flend,” napansin niyang hinawakan nito ang kamay ni Anj.

       ”Friend, sorry. I didn’t tell you that we’re dating since that incident at the hotel after their concert. I don’t want to hurt you.”

     Sa sinabi ni Anj ay bumugso ang luha niya. hindi niya akalaing may maiiyak pa siya matapos ang magdamag na pag-iayak. Umalis siya ng Korea dahil sa sakit na hatid ng isiniwalat ni Jong Hyun, ngunit mas masakit pa pala ang dala niya pauwi sa Pilipinas.

____________________________________________________________________

       Naramdaman niyang may dumampi sa kanyang pisngi. Pagmulat niya ay napansing niyang nakahilig na siya sa balikat ng katabi niya.

      “Sorry. Sorry.”nakayukong paumanhin niya ta umayos ng upo.

       Panaginip lang pala. Pero parang totoo.

       ”Why you cly?” anang ng pamilyar na boses.

        Napabiling siya sa katabi. Nanlaki ang kanyang mga mata. “Jong Hyun!” at ng mabaling ang paningin niya sa katabi nito, “A——anj?!”

         ”Hi, friend.”

_____________________________________________________________________

     Is this a joke?, tanong niya sa sarili.  ”What you two doing here?” sa halip ay tanong niya.

     ”We just want to make sure you’ll go home safe,” sagot ni Anj.

    “I asked hel to accompany me,” sabi ni Jong Hyun at ipinatong ang kamay sa kamay nji Anj.

   may sinasabi pa ito ngunit hindi na niya napagtuuanan ng pansin. Nakatyutok lang siya sa magkapatong na kamay ng mga ito.

   Bawat galaw ay sinundan niya. Mula pag-angat ng kamay nito hanggang sa pagpunta sa kanyang baba upang iangat ang kanyang mukha para magpantany ang kanilang paningin.

   ”May sinabi ito sa salitang Koreano.

   “‘You’re not listening’ ang sabi niya,” pagtranslate ni Anj.

_____________________________________________________________________

    “I asked Anj to be with me because I’m aphlaid you’ll turln me oph.” panimula nito. 

    “I went to hel apaltment aptel the show.I want you to meet the ger that I’m telling you, but you’ve just lep. I used all the powel that managel has to get the seat next to you. I got the coledj in Anj’s worlds. I asked phor the othel boys’ suppolt..” napansin niyang pasulyap sulyap ito sa likod niya habang nagsasalita. Nang tinangka niyang lumingon ay pinigilan siay nito. inilapat nito ang dalawang palad sa kanyang mukha. He rested his forehead on her’s.

  “I love you, Klisterl.. I love you with all my layp. You arl the lison why I learlnd to love again. You arl the lison I stalted to believe in love again. That someone  can love me phol what i am, not as a lok stal but as a real man,” at kinintilan siya nito ng halik sa mga labi.

   Ninanamnam niya pa ang tamnis ng halik ni Jong Hyun, kahit na ilang segundo lang ito’y tumatak na sa kanya, ng makarinig siya ng palakpakan na nagmula sa kabilang panig ng kanyang upuan. Nang lingunin niya’y sila Yong, Shin at Min Hyuk ang nadun.

   ”Congrats!”  bati ng mga ito.

   AT napansin niya ang mga papel nanasa kandungan niy Yong. Ng tingnan niya, nakasulat duon ang mga sinabi ni Jong Hyun.

   Nang lingunin niya si Jong Hyun ay ngumiti lang ito.

  “You’re so cute , Jong Hyun-a!” sabay kurot sa pisngi nito at niyakap. “I loveyou too.”

The End.